سلامت را پيامي لازم است و در اين شبها بياني :

اما نشاط انتخاباتي گويي با سلامت انديشه و اصل مديريت هيجان چندان نمي سازد چنان که مي انديشم اين همه هيجانات آيا فروغ انديشه آدمها را خاموش نمي کند ؟ خلاصه که من دردمندم در اين ايام نشاط . نه از اين باب که وظيفه خويش را سنگين بيايم که بالعکس وظيفه حضور را شيرين ترين بيت اين مثنوي هفتاد من يافته ام ....

اما درد و افسوس که غير از حضور ... ديگر ابيات را در طرفداريها و .... خالي از نور مي بينم ...صد درد ... درد از فراغ و درد از غفلت ...که این همه شبها و این همه هیجانات ... چه کم مرا در مسیر بیداری یاری می کنند
گویی مرا به خواب می خوانند همه اين شب گردان خواب زده !!!
چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم .... نه شبم نه شب پرستم که حدیث خواب گویم

خدايا سلامت عقل و روح را به حد سلامت جسم و بيش از آن روزيمان گردان تا وظيفه واقعي خود را در حضوري ارزشمند بيابيم نه در رنگهاي الوان اين حضور  . آمين

سلام

خوشحالم که در سال جدید باز این فرصت فراهم شد تا از طریق این وبلاگ با شما دوستان همراه  ارتباط برقرار کنم.

در هفته های جاری دو مناسبت خاص در تقویم ها دیده می شود.

۱۰ اردیبهشت روز پرستار و ۱۵ اردیبهشت روز جهانی ماما

دو گروه بسیار زحمت کش و قابل احترام برای همه ما

آن روز که در حال تولد هستی و درد سهمگین تولد یک نوزاد بر تن مادر سنگینی می کند و امیدش این است که تا لحظاتی دیگر کودکش را در آغوش گرمش می فشارد تنها همراه او در آن لحظات پس از خدا یک ماما است تا کمی از درد های او بکاهد و کمک کند تا مادر زودتر به فرزندش دست یابد.

نظر شما در مورد یک ماما چیست؟

اما.....

 امان از روزی که درد جسمی یا روحی به سراغ یکی از ما بیاید......

فقط از خدا می خواهیم یکی در کنار ما باشد تا کمک کند بتوانیم آن درد را با تمام توان و قدرت تحمل کنیم.

حتما در آن لحظات مادر اولین پرستار خواهد بود. اگر نتواند بر جسم دردمندمان مرهمی بگذارد حتما روح آزرده  ما را به بهترین وجه درمان می کند.

آغوش مادر گرمترین آغوش دنیاست که می تواند امید دهد تا کوهی از درد را تحمل کنیم.

پس از مادر، پرستاران زبده هستند که با دانش و آگاهی می توانند از درد بکاهند، هم روحی و هم جسمی

دوستان عزیز در مورد نقش پرستار و لزوم تجلیل از این قشر چه نظری دارید؟